خانواده باز ، عقاب و لاشخور
لاشخورها
Vultures
خيلي بزرگ و كند حركت هستند با بالهاي خيلي دراز و پهن ، دم كوتاه و سر بدون پر ( به جز هُما )
معمولا با بالهاي باز اوج مي گيرند و اغلب با عقابها اشتباه مي شوند ولي سرشان كوچكتر است و طرح پرواز متفاوتي دارند ، نــر و ماده آنها همشكل است . اغلب با هم ديده مي شوند ، از لاشه حيوانات تغذيه
مي كنند ، روي درختها يا صخرههاي مرتفع آشيانه مي سازند .
كركس



انگليسي : Egyptian vulture
فرانسوي : Percnoptere d egypte
لاتين : Neophron percnopterus
مشخصات :
53 تا 65 سانتيمتر ؛ لاشخوري كوچك و سياه و سفيد كه از ساير لاشخورها كوچكتر است ، طرح بدنش در حال پرواز با بالهاي دراز ، مستقيم و نوكتيز به رنگ سياه و سفيد و دم سهگوش سفيد ، خيلي مشخص است . سر و گلوي پرنده بالغ پوستي زردرنگ و بدون پر دارد ، پس سر و گردنش را انبوهي از پرهاي كوتاه و فشرده مي پوشاند ، پرو بالش سفيد چرك و شاهپرهاي نخستين آن سياهرنگ است . منقارش از منقار لاشخورهاي ديگر باريكتر است . رنگ پر و بال پرنده نابالغ بر حسب سن ، از قهوهاي پررنگ تا سفيد چرك تغيير مي كند و سر و پرهاي انبوه گردنش تقريبا قهوهاي رنگ است . با اينكه اين پرنده چندان اجتماعي نيست ، گاهي دو يا سه تاي آن همراه با چند ( دال ) بر سر يك لاشه جنگ مي شود تا پس مانده پرندههاي بزرگتر را بخورند . آشغال و زباله را در جستجوي گوشت و مواد حيواني ديگر زير و رو كند ( رجوع شود به لكلك سفيد كه طرح بالش در پرواز مشابه اين پرنده است و اغلب با بال باز اوج مي گيرد ) .
زيستگاه :
مانند دال و در زبالهدانهاي اطراف دهكدهها نيز ديده مي شود . روي صخرههاي مرتفع آشيانه مي سازد .
پراكندگي :

کرکس از جمله پرندگانی بوده که در گذشته نه چندان دور بطور كلي تابستانها فراوان بوده است ، و اما هنوز این پرنده را می توان در پناهگاه حيات وحش خبر و روچون در محدوده شهرستان بافت به صورت نسبتا فراوان دید ، تعدا كمي از اين پرنده زمستان در منتهي اليه جنوب ايران باقي مي مانند.

هما ( هماي سعادت ، مرغ استخوان خوار)



انگليسي : Lammergeier or Bearded Vulture
فرانسوي : Gypaete barbo
لاتين : Gypaetus barbatus
مشخصات :
100 تا 110 سانتيمتر ؛ طرح مشخص بدن در حال پرواز ، اين پرنده را از ساير لاشخورها متمايز مي سازد . بيشتر به يك شاهين عظيم شباهت دارد تا به يك لاشخور . بالهاي آن دراز ، كم عرض و زاويهدار و دمش بلند ، لوزي شكل و تيرهرنگ است . سطح پشتي ، بالها و دم آن سياه مايل به خاكستري و سرش بطور كلي نخودي رنگ است ، اطراف چشم و ناحيه پس منقار آن سياه رنگ مي باشد كه به يك دسته موي سياه ريش مانند در زير منقار منتهي مي شود . سطح شكمي نارنجي ، مايل به زرد ، ناحيه سينه بهطور واضح نارنجي رنگ است كه با بالهاي تيره تضاد خاصي نشان مي دهد . پرنده نابالغ سر و گردني تيره دارد . هما از لاشخورهاي ديگر فعالتر و معمولا تكزي است ، گاها آنرا مرغ استخوان خوار نیز می نامند و اینگونه خواندن این پرنده بدین سبب است که استخوان های بزرگ را از ارتفاع زیاد بر روی سنگ ها و صخره ها رها می کند تا خرد شوند و از تکه های اسخوان نیز تغذیه می کند ، در واقع استخوان خواری از عادات تغذیه این پرنده زیبا است .
زيستگاه :
كوهستانهاي مرتفع و دور افتاده ، آشيانهاش را در غارهاي مشرف به پرتگاه مي سازد .
پراكندگي :

در گذشته هما از جمله پرندگان بومی ایران محسوب می شده است و امروزه هنوز می توان تعداد قابل توجه ای از آنها را در پناهگاه حيات وحش خبر و روچون در محدوده شهرستان بافت دید .
جهت کسب اطلاعات بیشتر به وبلاگ مهندسی محیط زیست مراجعه کنید
سایه مرغ سعادت از سرمان نرود

دال سياه


انگليسي : Black vulture
فرانسوي : Vautour moine
لاتين : Aegypius monachus
مشخصات :
95 تا 105 سانتيمتر ؛ از لحاظ اندازه و طرح بدن در حال پرواز شبيه دال است با اين تفاوت كه سر بزرگتر و منقاري كلفتتر دارد و دمش درازتر و در انتها تا حدي سهگوش است ( ولي گاهي بر اثر فرسايش به دم دال شباهت پيدا مي كند ) . تفاوت ديگرش پرو بال قهوهاي دودهاي يكدست است كه از دور سياه بهنظر مي رسد . پوشپرهاي بالش تيرهتر از شاهپرهاست و سطح زيرين بالها مانند بال دال ؛ راهراه ندارد . گردنش بدون پر با پوستي به رنگ صورتي آميخته با آبي مي باشد و در اطراف گردن يك شِـنِـل قهوهاي رنگ دارد . رفتار و صدايش مانند دال است و تا اندازهاي تكزي است .
زيستگاه :
كوهستانهاي و دشتهاي دور افتاده ، آشيانهاش را روي درختها و روي صخرههاي لب پرتگاهها ميسازد .
پراكندگي :

دال سیاه پرندهایست بومی ایران و هنوز به تعداد خیلی کم در ( پارك ملي سرخه حصار در شرق تهران ) ایران دیده می شود ، اين پرنده نادر ايراني در شرف تهديد جدي انقراض نسل قرار دارد .

دال



انگليسي : Griffon Vulture
فرانسوي : Vautour fauve
لاتين : Gyps fulvus
مشخصات :
95 تا 103 سانتيمتر ؛ از نظر طرح بدن در حال پرواز با لاشخورهاي ديگر فرق دارد ، بدين ترتيب كه بالهائي پهن و بسيار دراز با شاهپرهاي نخستين گسترده دارد كه انتهاي گرد بال را تشكيل مي دهد ، دمش چهارگوش ، تيره و خيلي كوتاه است ، سطح زيرين بالها از زير بغل تا خم بال نوارهاي عرضي كمرنگ دارد و سر كوچكش بطور كامل به داخل شِـنِـل فرو رفته است . پروبال خاكي رنگ آن با شاهپرهاي تيره بال ودمش تضاد خاصي دارد ، سر و بدنش پوشيده از كركپر سفيد است . رنگ شنل در پرنده بالغ نخودي رنگ و در پرنده نابالغ قهوهاي رنگ مي باشد . هنگام تغذيه و استراحت بهطور دستهجمعي ديده مي شوند .
زيستگاه :
در محيطهاي مختلف ديده مي شود ، ولي زيستگاه معمول آن كوهستاني است . بهطور دستهجمعي در غارها يا روي تختهسنگهاي نقاط مرتفع زادوولد مي كند .
پراكندگي :

دال از جمله پرندگان بومی ایران است و در گذشته به صورت فراوان یافت می شده ، اما در حال حاضر تعداد قابل توجهی از این گونه زیبا را می توان در پارك ملي سرخه حصار در شرق تهران ، پارك ملي تنگه صياد در استان چهارمحال و بختياري ، پارك ملي كوير مركزي ، پارك ملي بختگان در استان فارس و پارك ملي گلستان یافت.

دال پشت سفيد


انگليسي : Asian white-backed vulture
فرانسوي : Vautour a dos blanc
لاتين : Gyps bengalensis
مشخصات :
84 سانتيمتر ؛ يك دال كوچك و خيلي پررنگ كه قسمت پايين پشت و دمگاهش سفيد و بقه سطح پشتي آن قهوهاي مايل به سياه و داراي لكههاي ريز نخودي مي باشد .! سر و گردنش خاكستري پر رنگ است ، پوشپرهاي زير دم و رانهاي سفيد رنگ دارد . در پرواز تضاد بين پوشپرهاي سفيد زير بال و شاهپرهاي نخستين و ثانوي سياه ، جلب توجه مي كند . دال پشت سفيد ، رفتاري همچون دال دارد .
زيستگاه :
مناطق باز با درختهاي پراكنده و زمينهاي زراعتي حوالي روستاها . كمتــر از ساير دالها در مناطق كوهستاني ديده مي شود .
پراكندگي :

دال پشت سفید از پرندگان بومی ایران است ، در حال حاضر این پرنده از وضعيت خوبي برخوردار نيست و به شدت در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد.

عقاب مار خور



انگليسي : Short-toed Eagle
فرانسوي : Circaete jean-le-blanc
لاتين : Circaetus gallicus
مشخصات :
63 تا 67 سانتيمتر ؛ از عقاب ماهيگير بزرگتر است .سطح شكمي و زير بالهايش تقريبا سفيد يكدست است بجز بخش بالايي سينه و گلويش كه تيرهرنگ مي باشد ( بعضي از آنها اين تيرگي را ندارند ) . از فاصله نزديك ، در سطح زيرين بالهايش چند رديف خالهاي تيره رنگ به چشم مي خورد سري گرد شبيه سر جغد ، منقاري كوچك و چشمهاي درشت نارنجي رنگ دارد . سطح پشتي آن قهوهاي مايل به خاكستري است با شهپرهاي نخستين تقريبا سياه . روي دم نسبتا دراز آن سه تا چهار نوار عرضي تيره رنگ غير مشخص ديده مي شود . در پرنده نابالغ سطح شكمي قهوهايتر است با نوارهاي عرضي تيره رنگ . پرواز عقاب مارخور پرتوان است و هنگام بالباز اوجگيري ، بالها را افقي نگهميدارد ، اغلب با پاهاي آويزان درجا بال مي زند و از مار ، مارمولك ، قورباغه و امثال آن تغذيه مي كند .
زيستگاه :
شيبهاي كوهستان و درههاي تنگ ، جنگلهاي دوردست ، دشتهاي باتلاقي و تپههاي شني ساحلي . روي درخت آشيانه مي سازد .
پراكندگي :

عقاب مار خور از جمله پرندگانیست که در گذشته و بهطور كلي تابستانها نسبتا فراوان بوده است ، كما اينكه در حال حاضر تعداد آنها نسبتا قابل توجه است ،اين پرنده زيبا و با شكوه ، معمولا تابستان براي تخم گذاري در ايران يافت مي شود.

خانواده باز ، عقاب و لاشخور - لاشخور از تعداد گونههاي متعددي تشكيل شده
و به دليل دسترسي آسانتر و راحت تر مطالب و عكسها ، مطالب دسته بندی شده اند
چنانچه اطلاعات مستند و اخبار جديدي از پراكندگي و وضعيت پرندگان ايراني در دست داريد
از طريق ارسال ایمیل ما را هم مطلع كنيد .

کلیه حقوق این وبلاگ شامل علائم و مطالب متعلق به وب سایت رسمی پرندگان ایران می باشد .
استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است .
All Rights Reserved 2007-2008 © by: Iranian-birds.com